Ĝis nun "ismo" aŭ "isto" uzis tro rigide, mia opinie.
Tamen ĉu "ismo" aŭ "isto" povas esti la konfeso de amo de iu, kiu amas la ideon?
Tuj kiam ni uzus la termino de "ismo" aŭ "isto" kiel la mezurilo de vero, ni tuj ekerarus kaj eksuperus.
Ĉu vere?
Tamen ĉu "ismo" aŭ "isto" povas esti la konfeso de amo de iu, kiu amas la ideon?
Tuj kiam ni uzus la termino de "ismo" aŭ "isto" kiel la mezurilo de vero, ni tuj ekerarus kaj eksuperus.
Ĉu vere?
Trackback url :: http://amelano.net/trackback/401
댓글을 달아 주세요
Laŭ via hieraŭa diro, ismo aŭ isto estas rimedo por kondamni ian ideon aŭ iun. Se estas tiel, mi ne estas marksisto, nek iu ajn isto. Tamen laborante ni estas laboristo, kvankam ni ne ĝuas nepropramovan aŭ nekreecan laboron. Same dume burĝaro regas laboristaron, ili estas kapitalisto, ĉu ne?
Dankon pro via komento.
1. Se esprimus plie precise mian eldiron, "ismo aŭ isto UZIĜAS rimedo por kondamni ian ideon aŭ iun (per samtempulo) ". Kaj sekvotempulo uzas la termon de ismo aŭ isto por konsideri sin kiel la ortodoksa heredanto de iu ajn ideojn. Ju pli tempo fluas, des pli mi volas eliri el la termoj. Do mi diris hieraŭ ke ni uzu la termon kiel NUR provizoraj rimedoj. Mi volas adicii ĉi tie la frazon "KAJ MINIMUME". Do mi proponas ke ni singarde uzu ne nur la vorton Marksisto sed ankaŭ la vorton Esperantisto. La efekto de la vortoj estas ĉefe negative, laŭ mia sento.
2. Tamen en Esperanto, "isto" signifas ne nur ideon sed ankaŭ okupacion. Ĉi du signifoj ne devas konfuzi. Nia diskuto senkonsekvencas kun dua signifo, ekzemple kiel en "laboristo" aŭ "kapitalisto".