Bonvenon al Dongmakgol(Welcome to Dongmakgol).Soldatoj de suda Koreio, norda Koreio, Usono hazarde venas en Dongmakgol.
Pli kaj pli ili forgesas antagonismo inter ili mem, iĝas amikoj, fratoj.
Ili iĝas de soldatoj de ŝtatoj al civitoj de vilaĝo.
Kaj por protekti Dongmakgol, ili selektas mortiĝon.
Kiel diro, bonaj aspektoj de homoj laŭ linio maksimume aperas.
En ĉi tiu punkto, filmo sentiĝas tro teleologio kaj utopia.
Sed kelkaj grava punktoj aperas al vidantoj.
Unu estas, ke Dongmakgol estas unu speco de komunumo.
En tiu ĉi vilaĝo, en kiu paco regas, ĉiuj kunmanĝas, kunlaboras, kunkantas, kundancas, kunludas, kunparolas, kundormas, kaj kunamas.
Kapitalismo detruas homrilatojn kaj organizas tiun kiel antagonismaĵo.
Tamen en kapitalismo ankoraŭ multe da homrilatoj restas komuna.
Alivorte homrilatoj simila kun rilatoj en Donmakgol restas ankoraŭ multe virtuale, kvankam ĉiam ĝi estas en danĝera kondiĉo.
Progreso enhavas iaface protekto kaj etendo de tian rilatojn.
La virtualeco de komunumo jam estas kaj ĉiam estiĝas en nia vivo.
Kompreneble tiu estas detruita ĉiam per kapitalismaj rilatoj.
En la fino de filmo, la civila soldatoj de Dongmakgol batalas, oferante sia vivo, kontraŭ ŝtata armeo por protekti komunumon. Laŭ mia sento, ĉi tiu estas fortega mesaĝo de ĉi filmo.
댓글을 달아 주세요