Komuniga Maŝino:Blogo de Amelano

http://www.koreamonitor.net/bullinfo.cfm?upccode=BG16B6A80F-7&category=News
1950년 중국, 티벳 침공 1951년 중국, 티벳 강제 합병 1959년 중국, 티벳 라싸에서 발생한 독립운동 유혈진압 달라이 라마, 인도 다람살라로 망명 1965년 중국, 티벳 자치구 지정 1966~76년 중국 문화대혁명 당시 티벳내 불교사원 파괴 공산주의 거부하는 티벳 승려 수천명 사망 1986년 중국, “티벳이 중국의 일부였다”고 주장하는 서남공정 실시 1989년 중국, 티벳 독립 시위 유혈진압 달라이 라마, 평화적 독립 운동으로 노벨평화상 수상 2003년 티벳 망명정부 대표단, 중국 정부와 협상 2005년 달라이 라마 “중국이 티벳 문화와 정신을 보존한다면 통치 수용”발표

Por studi kaj skribi postmoderna intelekteco, mi volas kolekti kelkaj ligiloj sube.

한국의 근대와 지식인
http://www.aladdin.co.kr/shop/wproduct.aspx?ISBN=8989205786

들뢰즈와 푸코의 대화
http://www.shgreenpeace.net/cgi/read.cgi?board=treasure&y_number=255&nnew=2

푸코의 특수적 지식인론
http://iss.gsnu.ac.kr/upfiles/ssresearch/%EC%97%B0%EA%B5%AC%EC%86%8C%EB%B3%B4200012%EA%B0%95%EC%88%98%ED%83%9D.pdf

Mi trovis en la Manifesto de Komunista Partio la frazojn skribi ke Usono kaj Rusio ambaŭ estas reale kolonoj de Eŭropo. En 1848 jaro, en kiu la manifesto estas skribita, tiutempe estis tiel.
Tamen post kelkaj dekaj jaroj Usono kaj Rusio saxnĝigis sian pozicion en monda politika mapo kaj finfine en la lasta duono de la 20a jarcento ili iĝis al la plej forta imperiisma ŝtato.
Nuntempe Usono estas metita en la pinto de monda imperio.

Carl Schmidt rezervas la lingvistika rilaton inter nomos kaj nous(62-63, en Der Nomos der Erde (k.l.v)). Tamen mi pensas ke nomo okazas  ĝuste inter nomos kaj nous. Ĉar nomo estas la evento kiu dividas kaj diferencigas estecon(substancon). Schmidt, kontraŭante al la leĝo-pozitivismon, alivorte agnoskante 'konstrua povo(pouvoir constituant)', difinas nomos-on kiel nova ordonigo(Ordnung) kaj lokigo(Ortung). Aparte li pensas ke nomos signifas redividon de lando(Erde).

En Deleuze, nomos signifas ankaŭ aparta dividon, aŭ modo de divido. Ĝi estas la glata spaco de nomado, kiu ne havas rigidan bordon tiel kiel barilo, muro ktp. En ĉi signifo ĝi kontraŭas kun 'polis'.  En noto 74 de 740 paĝo(k.l.v.) de Mille Plateau, li proponas du figuron de proletaro. Unu estas polis-proletaro, kaj alia estas nomos-proletaro. Mi volas citi ĝin ĉi tie kiel ĝi estas.

"국가의 변형이라는 고나념은 실로 서양적인 것처럼 보인다. 이와 다른 관념, 즉 국가의 파괴라는 관념은 훨씬 더 동양적인 것으로 유목적 전쟁기계의 조건과 관계된다. 이 두 관념을 하나의 혁명의 연속적인 두 국면으로 제시하려는 시도가 수없이 있어 왔지만 양자는 도저히 화해할 수 없을 정도로 너무 다르다. 이 두 개념은 마치 19세기의 사회주의와 무정부주의의 두 흐름을 집약해서 나타내고 있는 듯하다. 서양의 프롤레타리아 자체도 이러한 두 가지 관점에서 고찰할 수 있다. 먼저 권력을 장악해 국가 장치를 변형해야 하는 프롤레타리아트(노동력이라는 관점), 그리고 국가를 파괴하려는, 또 그것을 원하는 프롤레타리아트(유목화의 힘이라는 관점). 심지어 마르크스조차도 프롤레타리아를 소외된 것(노동)으로서뿐만 아니라 탈영토화된것으로서 규정한다. 이 두 번째 관점에 따르면 프롤레타리아는 소위 서구 세계에서 유목민의 후계자처럼 보인다. 그리고 많은 무정부주의자들이 동양에서 유래하는 유목적인 주제를 차용할 뿐만 아니라 19세기의 부르주아는 무엇보다도 프롤레타리아와 유목민을 동일시하면서 유목민에게 홀린 도시도 보았다.Louis Chevalier, Classes laborieuses et classes dangereuses, LGF, pp. 602-604"

Laŭ li, nomos estas la 'dromokratie'(행위주의) de  nomado,  milito-maŝino. Kaj ĝi estas la principo de libera ago, kiu diferencas kun laboro(763). Kvankam laboro bezonas instrumenton, libera ago bezonas armilon. Kvankam instrumento estas mekaniko(teknika maŝino), armilo estas maŝina dispono, t.e. socia aŭ kolektiva maŝino.

En 800 paĝo Deleuze skribas ke "Milita maŝino estas la inventaĵo de nomado. Ĉar milita maŝino estas la konstrua elemento de glata spaco, tial la konstrua elemento de enspaco de la spaco, de migrado en la spaco, kaj de homa formiĝo kunrespondi al la spaco. Ĝuste ĉi tiu estas la sola vera pozitiva celo de milita maŝino."



<>vortoj
glata smooth 매끈한 lisse
agnoski recognize
k.l.v. korea lingva versio
enspaco okupacio 점거
migri migration

Antaŭe 1945, korea Esperantistoj savis ilian Esperantan librojn per enterigi sian librojn. Ĉar tiatempe japania polico ne permesis havi Esperantajn librojn. Post liberiĝo en 1945, multaj Esperantistoj kunvenis en Kjungsung ĝardenumado lernejo en 11a Novembro, kaj selektis "ES politika deklaro", kiu gratulas liberiĝo de malforta nacio kaj konstruado de ES.

-El 'Granda SCIADO KAJ MALLONGA VIVO' de Lee Bjung Ĉul, p. 163. Esperantiĝis per Amelano

RM definas la moderna kiel la epoko de nacio. Laŭ ĝia skribo, nacio interpretiĝis alie en antaŭe studado. T.e, "Kono de Historio de ĉirkau Liberacio"(KHL) interpretis nacion kiel nacio sen ŝtato(do, ŝtato estiĝis la celo de nacio), kontraŭe "Rekono  de Hitorio de ĉirkau Liberacio"(RHL) interpretas nacion kiel perfekta ŝtato(do, laŭ ĝia logiko en kolonia epoko la kolonia ŝtato plenumis la funkcion de evoluligo aŭ modernigo). Iagrade vidpunkto de RM akre kritikas la tendencon de du teorioj de KHL kaj RHL. Alivorte du historiaj teorioj estas ne libera de naciismo, kaj du formoj de naciismo. Tamen laŭ mia penso naciismo estas iagrade kaŝita en du kazoj. Ĉar KHL emfazis popolo kaj demokratio pli ol naciismo, kaj RHL empazis ŝtaton anstataŭ nacio.

RM diris, ke si konvertas de malnova vidpunko al "nova" lingvistika kaj kultura vidpunko. Poste ili aplikas ĉi vidpunkton en studado de kolonia epoko. Rezulte 'lingvistika kaj kultura vidpunko' universaliĝas. Ĝuste ĉi univeraligo ŝajnas esti postmodernisma. Ĉi tiu konverto montras, ke RM evitas de problemo de laboro. Ĉar emfazo en nacio aŭ ŝtato estas la specifa kaj elsupera metodo trakti laboron. En la momento kiam devas emfazi laboron elsube, RM evitas laboron. Rezulte RM ankaŭ ne povas alpaŝi al la krea potenco de historio kiel KHL kaj RHL. Ĉiaj studadoj ekas el ne kaŭzo aŭ virtualeco sed aktualaj rezultoj aŭ modoj, ekzemple nacio, ŝtato, kulturo, lingvo ktp.

Ĉu vere subalterno ne povas diris kaj skribi? Do, Ĉu ia intelektaj homoj devas reprezeni ilin serĉante ilia memoron, kiu estis esprimita per lingvo aŭ kulturo? Laŭ mia penso, tiu ĉi metodo ne eliras de framo de reprezento. Reprezento havas efektivan pozicion en la kazo, kiam ĝi inkluziviĝas kiel parto de esprimo. Histroiistoj povas alpaŝi al reala tempo bonege kiam ili establas sin kiel parto de "subalterno" kaj esprimas sia senton, deziron, penson, kaj agon. Se reprezento estus necesa, nur por ĉi tiujn. En tiu ĉi kunteksto, historiisto kunlaboro kune kun "subalterno" kiel subalterno mem. Ĉitempe historiisto mem estas laboristo, kiu memoras kaj imagas tempon, kaj tiel ŝanĝiĝas tempon nove.

RM konsideras subalternon kiel duobla subjekto kiu ne nur rezistis sed ankaŭ kunlaboris. Rezisto estas klara. Tamen ia speco de kunlaboro? Ĝi signifas kunlaboron kun ŝtato. Amaso kunlaboras en konstrui ŝtaton kaj per ŝtato kiel nacio. Laŭ mia penso, ĉi kunlaboro estas unu modo de kunlaboro. El tiu ĉi kunlaboro, luktoj por libereco, paco, pano eliminiĝas. Do rezisto kaj kunlaboro kontraŭiĝas. Ĉi tiu estas maniero por konsideri kunlaboron en nivelo de aktualiteco. Sed ni bezonas konsideri kunlaboron en nivelo de virtualeco. Luktoj povas esti ĝuste maniero de kunlaboro. En ĉi kazo kunlaboro estas rekte interpopola komuna kunlaboro.

Laŭ mia penso kunlaboro per aŭ tra ŝtato estas publika, male rekta kunlaboro estas komuna. Publikeco estas malnova tradicia maniero, kiu pretendis atingi komuneco. Ĝi estas iluzia komuneco. Ni spertis kaj konis, kion signifas publikeco. Ĝi estas alia modo de privateco. Do, nun prezenti aŭ defendi tradicia publikecon kiel antaŭa tasko estas konservativa. Nur la vojo de komuneco havas signifon. Nun publikeco devas submeti elemento de komuneco. Sed RM ne pozitivas komunecon.

RM sugestas, ke ĉiuj moderno estas 'kolonia moderno'. Certe KHL emfazis partikularecon de Korea duoninsulo. Ĝi falas en partikularismo. Male RHL kaj RM orientas universalismon. En ĉi tiu du vidpunktoj historio ebeniĝas kaj homogeniĝas. En partikularismo kiel formo de manko de Oksidenta universaleco, kaj en universalismo kiel homogeneco inter oksidento kaj oriento. En ĉiuj kazo, unu mezurilo supefortas. Laŭ mia penso, gravas singulareco, kiu ne povas reduki al partikulareco aŭ universaleco. Nur singulareco povas konstrui efektivan kunlaboron laŭ la principo de komuneco.

Reala historio estas ĉi tiu proceso de konstruo kaj generacio. Ĉi tiu trairas memoron, kaj kreas novan vivon. Histriografio kaj historiisto povas partopreni en tiu ĉi krea proceso per historia esprimo. RM sukcesas en preni nova kultura kvalito de nuna epoko, sed fiaskas en preni la fundamenta krea kvalito de multitudo. Do ankoraŭ restas alia futura kaj krea historia kaj hitroriografia laboro post RM.

Debato pri moderna historio de Koreio

Ekkono de Historio ĉirkaŭ Liberigo estas publikigita en 1979.

(Liberigo signifas la 15a Aŭgusto 1945, en kio Koreio liberigis de Japana rego.) Tiu ĉi libro skribiĝis en la vidpunkto de nacia demokrata revolucio kaj kritikis ne nur la epoko de japana imperiismo sed ankaŭ la epoko de postmilitaj registaroj de suda Koreio kiel kontraŭ-nacia, kontraŭ-popola. Ĝi reprezentas la vidpunkto de tradicia maldekstro.

Poste 27 jaroj, kontraŭe tiu ĉi vidpunkto, nova historia libro publikiĝis en titolo de Rekono de Historio ĉirkaŭ Liberigo en Februaro 2006. Tiu ĉi libro skribiĝis en la vidpunkto de t.n. nova dekstro. Ĉefe, ĝi emfazis la pozitivan aspekton de moderna periodo. T.e. ĝi insistas ke la epoko de japana imperiismo kaj la diktatura epoko de Lee Seung-man ĝis Park Jeong-huj estas la epoko, en kio moderna ekonomia evoluo estis farita.

Do, kontraŭe tiu ĉi du vidpunktoj, denove nova historia libro publikiĝis lastatempe. La libro, kiu montras la vidpunkto de postmoderna historio, titolis Legu Denove La Modernan Epokon. Ĝi kritikas REKONO kiel transforma modernisma historio, kiu kritikas nacion sed pledas ŝtaton. Ĉar REKONO emfazis la pozitivan funkcion de japana imperiisma rego kaj evoluintan, ŝtato-konstruitan funkcion de postmilitaj diktaturaj registaroj. Kontraŭe EKKONO kaj REKONO, LEGU proponas ke vidu nia moderna kolonia epoko kiel unu parto de universala mondhitorio. Kaj LEGU emfazas la reakiro de memoro de minorito, kiu estis perdita de formala historio en la proceso de 'naciigo kaj ŝtatigo de amaso'. Poste 60 jaroj de liberigo, la problemo, kiel ni devas kompreni la modernan historion, estas elstaranta kiel fiera fokuso.

Tiu ĉi situacio, Kim Mun-su, guberniestro de Gjungi-Do, adoris diktatoro Park-Jeong-hui. Alivorte li ekgloras la vidpunkto de REKONO. Li estis la reprezenta subtenanto de vidpunkto de EKKONO. Ĉar li estis  en 1985 la estro de Seulo-regiono Sindikato Asocio, kiu protestis varmege kontraŭ diktaturo de Park.

Sube estas kelkaj korea tabloj desegnita per ĵurnalisto kaj ĝia ligiloj.



El http://economy.hankooki.com/lpage/news/200602/e2006021015545870540.htm

El http://news.hankooki.com/lpage/culture/200611/h2006112118232784210.htm(Hankukilbo)

해방전후사의 인식-해방전후사의 재인식-근대를 다시 읽는다 비교
-	해전사(1979∼1989)	재인식(2006)	근대를 다시 읽는다(2006)
역사관	민족주의·민중주의수정주의·이상주의	탈민족주의·실증주의탈수정주의·현실주의	탈민족주의·탈국가주의탈근대주의·포스트모던 역사관
일제강점기	친일 대 반일, 애국 대 매국, 수탈과 핍박이라는 이분법적 시각	일제를 적으로 삼으면서도 모범으로 삼을 수밖에 없었던 모순적 중층적 상황에 초점	수탈과 개발이 중첩된 식민지조선의 상황을 특수성이 아니라 보편성의 관점에서 조망
광복 이후 국민국가 형성기	대한민국 건국세력은 민족통일을 외면하고 민주주의를 억압한 독재세력	대한민국 건국이 민주주의와 시장경제를 토대로 이뤄졌기 때문에 북한독재체제를 압도하는 번영과 자유를 확보	‘대중의 국민화’ 과정에서 공식역사가 지워버린 하위주체의 잃어버린 기억에 초점을 맞춰 근대화 논리에 감춰진 폭력성을 비판함

El http://www.donga.com/fbin/output?f=j_s&n=200611210060&main=1(Dongailbo)

Krome, vi povas referi
http://www.hani.co.kr/arti/culture/book/174250.html(Hankeyrae)

La intereso de malnovajxo, ekzemple Grekio tragedio, povas ne eksplikigxi per objektiva metodo.
Gxi devas ekspliki per subjektiva metodo.
Ekzemple, per imagopovo, praktika rilato al gxi ktp.